Boudewijn Chabot

Autobiografische introductie

Lopend door het landschap van mijn leven doemt uit de mist het jappenkamp op waar ik als kleuter tussen 800 vrouwen vaderloos opgroeide. Mijn eerste 12 levensjaar in Indië maakte dat ik als dertiger weg wilde uit Nederland en een Vlaamse boerenhof kocht die ik nu, na mijn tachtigste, moet verkopen om mijn verdwijnen over een aantal jaren onder ogen te zien. En voor te bereiden met vrouw en kinderen. Een zware klus.

Lees meer Hoe we zonder doktershulp in stijl kunnen sterven, heb ik In een tiental boeken en artikelen onderzocht. Nieuwsgierig was ik naar ‘versterven’ en andere methoden om je dood in regie te nemen. Daarover willen veel artsen liever niet horen omdat ze euthanasie aan de naald minder gedoe vinden, efficiënter. Maar er is geen grens aan doodswensen, daarom loopt euthanasiasme bij jongeren en dementerenden vast in onze te snel veranderende en verwarrende wereld. Dat inzicht ontstond In de stilte op mijn boerenhof, onder reusachtige bomen waar ik mijn kleinheid ervaar. Het  bepaalt mijn positie in het euthanasiedebat die afwijkt van de meerderheid artsen.
Brieven van mijn ouders met observaties van mijn eerste tot twaalfde jaar zijn bewaard. Als kleuter zoog ik de angsten van mijn moeder in me op toen de kamploodsen bij een bombardement van de geallieerden in vlammen opgingen. Ik verdrong wat ik niet kon bevatten onder een betonnen plaat. Tijdens de medische studie brak doodsangst tijdens een koortsdelier als een vulkaan door alle afweer heen. Jaren later zette het eenzame, zelfgekozen overlijden van mijn vader (die geen behandeling zocht bij acute toename van angina pectoris) mij op het spoor van mijn dissertatie.
Maar het was Hilly Bosscher die haar kinderen had verloren aan suïcide en kanker, die met haar onblusbaar doodsverlangen mij overtuigde dat ik haar verzoek om een dodelijke drank mocht inwilligen. In 1991 was euthanasie bij uitsluitend geestelijk lijden ondenkbaar, maar zij wist me te overtuigen. De Hoge Raad sprak een rechterlijk pardon uit. Over de aanloop naar dat proces en het publieke debat erna schenk ik TMGN een archief.
Naast alle aandacht voor de dood bleef ik in balans dankzij minnen-met-mate, verspreid over een halve eeuw. Vrouwen uit Europa en andere continenten schreven mij een schat aan brieven van meer dan een miljoen woorden die met het oog op hun privacy pas in 2050 ontsloten wordt.

Boeken

  • 1968
  • 1993
  • 1996
  • 2001
  • 2007
  • 2008
  • 2014
  • 2015
  • 2015
  • 2017
  • 2017
  • 2022

 

1968 Over argumenten voor en tegen abortus provocatus (Amsterdam: Hakkert).
1993 Zelf Beschikt (Amsterdam: Uitgeverij Balans).
1996 Sterven op drift. Over doodsverlangen en onmacht (SUN).
2001 Sterfwerk. De dramaturgie van zelfdoding in eigen kring (SUN).
2007 Auto-euthanasie. Verborgen stervenswegen in gesprek met naasten. Proefschrift Universiteit van Amsterdam (Amsterdam: Uitgeverij Bert Bakker).
2010 met Christian Walther, Ausweg am Lebensende. Selbstbestimmmt Sterben durch Verzicht auf Essen und Trinken (München-Basel: Ernst Reinhardt Verlag). 2015: Ausweg am Lebenseinde. Sterbefasten – Selbstbestimmtes Sterben durch freiwilligen Verzicht auf Essen und Trinken; 2021: 5e aktualisierte Auflage.
2010 Uitweg. Een waardig levenseinde in eigen hand (Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar).
2014 A Way to Die. Methods for a Self-Chosen and Humane Death (Amsterdam: Stichting Waardig Levenseinde).
2014 Dignified Dying. A Guide. Death at Your Bidding (www.dignifieddying.com).
2017 De Weg kwijt. De zorgelijke staat van de euthanasiewet (Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar).
2024 met Henry Schaeffer, Het verhaal van Kampili in dagboeken (ISBN/EAN 978-90-9038419-1). Gratis te downloaden (link).

Artikelen in vakbladen & readers

1976 1000 Uren sex-relatie-therapie, Literatuurbulletin Sexuologische Hulpverlening, NISSO.
1979 Het recht op zorgen voor elkaar en zijn onopgemerkte uitholling, Tijdschrift voor Psychotherapie 5:199-216.
1982 Freud als neomoralist, Tijdschrift voor Psychotherapie 8:96-111.
1988 Gesprekshulp, Tijdschrift voor Psychotherapie 14:299-320.
1993 Klaar met leven. Een portret, Medisch Contact 47:1536-1540.
2000 De vraag om hulp bij zelfdoding, Tijdschrift voor Psychiatrie 42:759-766.
2003 Is er toekomst voor de pil van Drion. In: J. Legemaate en R.J.M. Dillman (red), Levensbeëindigend handelen door een arts op verzoek van de patiënt (Bohn Stafleu van Loghum).
2003 Zich doden in eigen kring. In: M. Adams, J. Griffiths, G. den Hartog (red.), Euthanasie. Nieuwe knelpunten in een voortgezette discussie (Kampen: Kok).
2008 Informatie over zorgvuldige zelfdoding. In: B. Chabot, P. Admiraal, A. van Loenen A. et al., Stichting Wetenschappelijk Onderzoek naar Zorgvuldige Zelfdoding (Stichting WOZZ).
2009 met A. Goedhart, A Survey of self-directed dying attended by proxies in the Dutch population, Social Science and Medicine 68:1745-1751.
2012 Hastening Death through Voluntary Cessation of Eating and Drinking: A Survey. In: S. Youngner en G. Kimsma (red.), Physician Assisted Death in Perspective. Assessing the Dutch Experience (Cambridge University Press).
2014 Storm in euthanasieland, Bijblijven. Tijdschrift voor Praktische Huisartsgeneeskunde 10:59-60.

Lezingen

  • 12 oktober 2022: Op het spoor van de uitweg.
    In de geschiedenis van de Nederlandse gezondheidszorg hebben de medisch-ethische publicaties van Boudewijn Chabot ampele discussies opgeroepen. Het 'Chabot-arrest' (1993) behoort tot de markeringspunten in de geschiedenis van de euthanasiepraktijk. In deze lezing verhaalt Dr. Chabot ons over het spoor dat hij op weg naar De uitweg (2010) heeft afgelegd (video).